Woensdag 17 december gaan we kijken naar Stellet licht (Stil licht), de adembenemende derde film van de Mexicaan Carlos Reygadas. De film begint met minutenlang aangehouden beelden van een zonsopkomst en eindigt met een even lange take van de zonsondergang. Meer nog dan aan de beelden van het landschap geven deze minuten ruimte om te wennen aan het geluid van het land. Constant aanhoudende krekels, zacht ruisend graan, nu en dan een blaffende hond. Alleen het licht is er stil. En dan zitten we binnen, waar het tikken van de klok alle geluid van buiten wegdrukt. Een man, een vrouw en hun zes kinderen zitten om de tafel. De man staat op en zet de klok stil; zolang de film duurt zal die niet verder lopen. De film is een film van beelden en symbolen. Desondanks zijn we getuige van een klassiek menselijk drama: Johan is hoofd van een gezin in een mennonitische gemeenschap in Noord-Mexico. Hij gaat echter in tegen de wetten van God en van zijn omgeving door een relatie te hebben met een andere vrouw. En hoewel hij daar eerlijk over is tegen zijn echtgenote, veroorzaakt zijn handelen conflicten in hun anders zo gelijkmatige en rustige bestaan. Het gaat Reygadas niet perse om de Mennonieten. Deze film vertelt een liefdesverhaal, het verhaal van een man die van twee vrouwen houdt. En twee vrouwen die van dezelfde man houden. De gekozen omgeving was voor Reygadas de perfecte setting voor het verhaal omdat er geen enkele afleiding is. De Mennonieten zijn allemaal gelijk, hoe ze praten, hoe ze zich kleden. Er zijn geen uiterlijke verschillen. Daarmee wordt de film bovenal een verkenning van morele en spirituele vraagstukken. De filmpoëzie van Reygadas doet denken aan grote voorbeelden als Bergman, Dreyer en Tarkowski. Het hoeft dan ook geen verbazing te wekken dat de film sinds zijn verschijnen zwaar in de prijzen is gevallen, waaronder de hoogste juryprijs in Cannes in 2007. Kortom, een ideale voorbereiding op de Kerstdagen. Kino Upstairs kwijt zich van zijn taak… De film is engels ondertiteld en duurt 2 uur en een kwartier, dus wees op tijd opdat we de film de tijd gunnen die deze nodig heeft. Tot ziens op woensdag 17 december 20.30 uur.
20081123
STELLET LICHT, Carlos Reygadas (Mexico 2007)
Woensdag 17 december gaan we kijken naar Stellet licht (Stil licht), de adembenemende derde film van de Mexicaan Carlos Reygadas. De film begint met minutenlang aangehouden beelden van een zonsopkomst en eindigt met een even lange take van de zonsondergang. Meer nog dan aan de beelden van het landschap geven deze minuten ruimte om te wennen aan het geluid van het land. Constant aanhoudende krekels, zacht ruisend graan, nu en dan een blaffende hond. Alleen het licht is er stil. En dan zitten we binnen, waar het tikken van de klok alle geluid van buiten wegdrukt. Een man, een vrouw en hun zes kinderen zitten om de tafel. De man staat op en zet de klok stil; zolang de film duurt zal die niet verder lopen. De film is een film van beelden en symbolen. Desondanks zijn we getuige van een klassiek menselijk drama: Johan is hoofd van een gezin in een mennonitische gemeenschap in Noord-Mexico. Hij gaat echter in tegen de wetten van God en van zijn omgeving door een relatie te hebben met een andere vrouw. En hoewel hij daar eerlijk over is tegen zijn echtgenote, veroorzaakt zijn handelen conflicten in hun anders zo gelijkmatige en rustige bestaan. Het gaat Reygadas niet perse om de Mennonieten. Deze film vertelt een liefdesverhaal, het verhaal van een man die van twee vrouwen houdt. En twee vrouwen die van dezelfde man houden. De gekozen omgeving was voor Reygadas de perfecte setting voor het verhaal omdat er geen enkele afleiding is. De Mennonieten zijn allemaal gelijk, hoe ze praten, hoe ze zich kleden. Er zijn geen uiterlijke verschillen. Daarmee wordt de film bovenal een verkenning van morele en spirituele vraagstukken. De filmpoëzie van Reygadas doet denken aan grote voorbeelden als Bergman, Dreyer en Tarkowski. Het hoeft dan ook geen verbazing te wekken dat de film sinds zijn verschijnen zwaar in de prijzen is gevallen, waaronder de hoogste juryprijs in Cannes in 2007. Kortom, een ideale voorbereiding op de Kerstdagen. Kino Upstairs kwijt zich van zijn taak… De film is engels ondertiteld en duurt 2 uur en een kwartier, dus wees op tijd opdat we de film de tijd gunnen die deze nodig heeft. Tot ziens op woensdag 17 december 20.30 uur.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten