25 MAART: LOS LUNES AL SOL (2002)

Spanje kent naast een surrealistische ook een rijke realistische filmtraditie. In Los lunes al sol van de Spaanse regisseur Fernando León (Madrid 1968) volgen we een stel voormalige havenarbeiders. Zij zijn al drie jaar zonder werk - een stakingsactie om de werf in stand te houden mocht niet baten. Verkoop aan een projectontwikkelaar was aantrekkelijker. Lasser Santa voerde een verwoede strijd tegen zijn ontslag, maar droomt nu vooral over Australië, waar alles beter is. Zijn woede steekt nog regelmatig de kop op. Hij maakt deel uit van een groepje lotgenoten die hun dagen slijten in verveling, somberheid of dronkenschap. Rondhangen op het scheepsterrein of in de arbeiderskroeg, meer heeft het leven niet te bieden. Voor Santa en zijn oude makkers lijkt het elke dag wel maandag (lunes), de opmaat naar een werkweek die nooit begint. In deze speelfilm (zijn derde) lukt het Fernando León om in twee uur tijd de kijker vertrouwd te maken met de gestrande levens van het groepje werkloze veertigers. Het sublieme spel van het acteursensemble met een excellerende Javier Bardem maakt van Los Lunes een wondermooie film die nog lang in het geheugen blijft hangen. In Spanje bekroond met alle belangrijke filmprijzen (vijf Goyas voor: beste film, beste regie, beste mannelijke hoofdrol, beste mannelijke bijrol, beste nieuwe acteur, en daarnaast goud voor de beste film plus de FIPRESCI prijs op het San Sebastián International Film Festival) en in 2002 gekozen als Spaanse Oscar-inzending - vóór Almodóvars Hable con ella. U anders nog wat? De film duurt een kleine twee uur; we beginnen om 20:30 uur.