17 februari: LE SIGNE DU LION (Eric Rohmer, 1959)

Le Signe du lion is de eerste speelfilm van Eric Rohmer. Hij situeerde zijn debuut in het Parijse milieu van de bohémiens van de Rive Gauche. 'Jazz pour les yeux' maakte hij met deze film, met in het middelpunt de acteur Jess Hahn, een Amerikaan die aan het einde van de Tweede Wereldoorlog als GI in Parijs belandde en daar bleef hangen. Hahn speelt Pierre, een man die eventjes denkt dat hij rijk is, bijna meteen weer onterfd wordt, om vervolgens tot een leven in de goot te vervallen. Als tegenspeelster van Jess Hahn castte Eric Rohmer de stad Parijs als 'character-actress' van zijn film. Parijs plaagt Pierre met de straatfeesten van quatorze juillet, ze knipoogt met haar neon-reclames, ze flirt met de terassen van Les deux Magots en Café de Flore. En wreed provoceert ze Pierre's eenzaamheid als stad van verstrengelde minnaars. Lukt het de arme Pierre om ooit weer te slapen in een eigen bed onder een echt dak? Met deze typische 'nouvelle vague' -film sloeg Rohmer een pad in, dat hij in het verdere verloop van zijn filmcarrière zou vervolmaken: dat van de fijnzinnige observatie van mensen en hun kleinmenselijke gedoe. De film duurt 100 minuten; we beginnen gewoontegetrouw om half negen met koffie (en thee). Na afloop heffen we het glas op Eric Rohmer. Tot de 17e in Kino Upstairs.