De laatste speelfilm van Rainer Werner Fassbinder, het wonderkind en de schoft van de Duitse cinema. In het jaar dat Querelle in première ging stierf de 37-jarige Fassbinder aan een overdosis drugs. De film speelt zich geheel af binnen het artificiële decor van de 'haven' van Brest. Een oord dat baadt in een fallus-geobsedeerde sfeer van matrozen en binken in leer. De film, naar de gelijknamige novelle van Jean Genet, draait om de mooie, maar narcistische matroos Querelle (Brad Davis). Hij vermoordt zijn kompaan en laat zich bij wijze van penitentie gebruiken door de locale politieman. Uiteindelijk geeft hij een pedofiele lustmoordenaar aan bij de politie, alvorens over zee aan de hel van Brest te ontsnappen. Als Fassbinder had geprobeerd Genets novelle als een lineair verhaal te verfilmen zou het niks geworden zijn. In plaats daarvan is Querelle een mengeling van voiceover-vertelling en uitgeschreven tekst geworden in combinatie met eigenaardig, bijna ritueel spel. Soms op het absurde af, bijvoorbeeld wanneer een eenvoudige matroos in literaire volzinnen spreekt. Querelle is - zonder pornografisch te zijn - erotischer geladen dan welke pornofilm ook. Deze film is een schoolvoorbeeld van über-stilering, tegen pastiche aan. Al met al een bizarre film maar onmiskenbaar een meesterwerk en een afscheid, deze belangrijke Duitse filmmaker waardig. Èn Kino Upstairs waardig.
20110316
woensdag 20 april, QUERELLE (R.W. Fassbinder, 1982)
De laatste speelfilm van Rainer Werner Fassbinder, het wonderkind en de schoft van de Duitse cinema. In het jaar dat Querelle in première ging stierf de 37-jarige Fassbinder aan een overdosis drugs. De film speelt zich geheel af binnen het artificiële decor van de 'haven' van Brest. Een oord dat baadt in een fallus-geobsedeerde sfeer van matrozen en binken in leer. De film, naar de gelijknamige novelle van Jean Genet, draait om de mooie, maar narcistische matroos Querelle (Brad Davis). Hij vermoordt zijn kompaan en laat zich bij wijze van penitentie gebruiken door de locale politieman. Uiteindelijk geeft hij een pedofiele lustmoordenaar aan bij de politie, alvorens over zee aan de hel van Brest te ontsnappen. Als Fassbinder had geprobeerd Genets novelle als een lineair verhaal te verfilmen zou het niks geworden zijn. In plaats daarvan is Querelle een mengeling van voiceover-vertelling en uitgeschreven tekst geworden in combinatie met eigenaardig, bijna ritueel spel. Soms op het absurde af, bijvoorbeeld wanneer een eenvoudige matroos in literaire volzinnen spreekt. Querelle is - zonder pornografisch te zijn - erotischer geladen dan welke pornofilm ook. Deze film is een schoolvoorbeeld van über-stilering, tegen pastiche aan. Al met al een bizarre film maar onmiskenbaar een meesterwerk en een afscheid, deze belangrijke Duitse filmmaker waardig. Èn Kino Upstairs waardig.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten