Bloomington, Minnesota, 1967. De joodse lector fysica Larry Gopnik is een serieus man die echter van alle kanten allerminst serieus wordt genomen. Zijn dochter steelt van hem om haar 'nose job' te kunnen bekostigen, zijn drugsgebruikende zoon, die op z'n eigen bar-mitzwa stoned is, heeft hem slechts nodig om de tv-antenne te maken en zijn inwonende broer Arthur ligt de godganse dag op de bank werkloos te wezen. Het dieptepunt wordt bereikt als zijn vrouw Judy, die van Larry af wil, hèm - en in één moeite door zijn broer Arthur - de deur uit zet om haar minnaar Sy in huis te kunnen halen. Dat laatste is niet van lange duur: Sy verdwijnt na een noodlottig auto-ongeluk weer uit beeld. Maar aan Larry's gedwongen verblijf in een motel verandert dat niets. Dat, gevoegd bij de zich opstapelende advocatenrekeningen, het moeten voorkomen bij de strafrechter van Arthur en het geruzie met de buren, brengt Larry er toe om zich op een moreel dubieus pad te begeven. De rabbijnen die hij raadpleegt komen niet veel verder dan het debiteren van platitudes. Kortom, oscarwinnaars Joel en Ethan Coen leveren met deze film weer een fraai staaltje van hun bekende zwarte humor, in dit geval gelardeerd met een behoorlijke dosis joodse zelfspot. Soms herkennen we de hypochondrische benadering van de (al net zo joodse) Woody Allen. De engels-gesproken tekst begint overigens pas na ruim 8 minuten. De raadselachtige eerste scène van de film - geheel in het jiddisch - geeft ongetwijfeld stof tot discussie. 'Een onvervalst meesterwerk' noemde de NRC deze film. Hij neemt één uur en drie kwartier in beslag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten